επιστροφη στην πραγματικοτητα..

Λοιπόν;
Τι σημασία έχουν πια όλα αυτά!
Τόσα λόγια, τόσα όνειρα ,τόσοι δρόμοι(για να πας που;)
Συχνά μισήσαμε ως το θάνατο ή άλλοτε αγαπήσαμε ως τον εξαγνισμό
η περηφάνια μας έκανε, καμιά φορά, να κλάψουμε, ο εγωισμός πολλά να στερηθούμε, ο φόβος μήπως αποτύχουμε, η αίσθηση του ανεκπλήρωτου όταν είχαμε πετύχει, φιλοδοξίες, τύψεις, γενναιότητες, που σαν μεγεθυντικοί φακοί μεγάλωσαν ως το άπειρο τον ελάχιστο εαυτό μας..
Και δεν είδαμε τίποτα απ΄ τον απέραντο κόσμο!